• پرتقال

پرتقال میوه‌ای از خانواده مرکبات است. درخت آن همیشه سبز و پر برگ است و ارتفاع آن تا ۱۰ متر هم می‌رسد. مرکبات از مهمترین گیاهان گرمسیری و نیمه گرمسیری است که پراکندگی جغرافیایی آن بین عرض ۴۰ درجه شمالی و ۴۰ درجه جنوبی است. مبدأ اصلی کشت مرکبات را شمال هندوستان، برمه و مناطق جنوبی چین می دانند. تولید پرتقال صادراتی ایران با داشتن رتبه هشتم در جهان بعد از کشورهای اسپانیا، آفریقا جنوبی و مصر قرار دارد. 
– انواع پرتقال:
 انواع پرتقال صادراتی ایران عبارتند از:
1. واشنگتن ناول
پرتقال واشنگتن ناول، به عنوان زودرس ترین رقم پرتقال وارد بازار مصرف می گردد و چون محصول نوبرانه پرتقال است، باغداران بیشتری تمایل به کشت و کار این رقم نشان می دهند. افزایش عمر انباري به منظور افزایش بازارپسندي این رقم حائز اهمیت زیادي می باشد. بنابراین، شرایط قبل از برداشت و بهینه نمودن شرایط بعد از برداشت، تأثیر معنی داري روي کیفیت میوه خواهد داشت.

2. تامسون ناول

يكي از ارقام انتخابي براي منطقه مرطوب شمال ايران است و در شمال ايران به پرتقال فلسطيني شهرت دارد. ميوه تامسون ناول در مقايسه با پرتقال واشنگتن ناول نسبتا كوچك، كشيده مخروطي، پوست نازك و صاف است. رنگ پوست آن كم‌رنگ‌تر از واشنگتن ناول، ولي پره‌هاي گوشتي‌اش پرآب‌تر از واشنگتن ناول است. خوش‌عطر و طعم، بدون بذر و مقاوم در مقابل سرما و 20-15 روز زودتر از واشنگتن ناول مي‌رسد.

3. فراست ناول

مناسب شمال ايران است. در مقايسه با واشنگتن ناول ميزان اسيد ميوه آن زيادتر و نسبت به آن ديررس‌تر و ميوه آن كوچكتر است ولي گوشتش ترد و پرآب است و عطر و طعم بالاتري دارد. بدون بذر و در مقابل سرما مقاوم است. به طوركلي ناول‌ها براي آب و هواي خنك و مرطوب مناسب است و در جنوب كشور و در بعضي از نقاط جنوب كشور نظير فسا در استان فارس و در منطقه جيرفت و دامنه‌هاي خنك ديگر آن كيفيت نسبتا خوبي مي‌يابد.

 4. هاملين

بذر آن در سال 1347 از فلوريداي آمريكا به ايستگاه تحقيقات مركبات رامسر آورده شده است. رقمي خوش طعم و عطر، بسيار زودرس، بدون بذر و گوشتي است. رقمي است بسيار پرمحصول و به همين دليل نيازمند تُنُك كردن در سال اول است.

5. مارس

در سال 1350 از تگزاس وارد ايران شده است. ميزان اسيد آن پايين و موردپسند ذائقه ايراني است. ميوه آن روي درخت خوب مي‌ماند و از خاصيت انباري خوبي برخوردار است.

6. والنسیا

مبدا اين پرتقال ايالت والنسيا در اسپانيا بوده و ايران آن را به صورت پيوند از آمريكا دريافت كرده است. ميوه آن متوسط، سفت، بدون بذر، گوشتي پرآب و خوش‌عطر و طعم است و بخش تحقيقات مركبات ايران آن را براي مناطق مركبات‌خيز جنوب كشور در نوار مركزي انتخاب و معرفي كرده است و روز به روز بر دامنه كشت آن در جنوب كشور و به ويژه كرمان و خوزستان افزوده مي‌شود.

7. محلي سياروز

از ارقام بومي قديمي است كه از شمال به جنوب برده شده است. رقم غالب منطقه شرق گيلان و غرب مازندران را دربرمي‌گيرد و جزء ارقام بومي قديمي اين استان‌ها است كه از اين طريق به استان‌هاي جنوبي نيز برده شده است. مصرف تازه‌خوري آن در سال‌هاي اخير كاهش يافته و بيشتر در كارخانه‌ها از آن آبگيري مي‌شود.

– استان های تولید کننده پرتقال صادراتی ایران:
استان‌های گیلان و مازندران بیشترین سهم تولید مرکبات را دارند که بعد از آن استان‌های خوزستان، فارس، کرمان و هرمزگان از دیگر تولید کنندگان مرکبات در ایران هستند.

– مقاصد صادرات پرتقال:
مقصد صادرات مرکبات ایران کشورهای حاشیه خلیج فارس، دریای خزر، روسیه و هندوستان می باشد.

• انار

انار با نام علمی Putilica Grounttint از خانواده Puuticaceae جنس Pitutica و گونه Gratuatti است. و یکی از میوه‌های درختی است که اغلب دانه‌هایی به رنگ قرمز و گاهی سفید، یا رنگ‌هایی بین این دو دارد. رنگ پوست آن نیز اغلب قرمز و گاه سیاه یا زرد است؛ این میوه در کشورهای معدودی از جهان نظیر ایران، افغانستان، پاکستان، عراق و ترکیه کشت می‌شود به همین خاطر جز مرغوب‌ترین میوه‌های جهان است؛ و جزئی از۱۰ میوه برتر جهان است. انار داری آنتی اکسیدان بالایی است و علاوه بر این منبع خوبی سرشار از ویتامینA,E,C و فولیک اسید می باشد. انار صادراتی ایران با رکورد تولید بیش از ۱ میلیون تن در سال یکی از پربازارترین محصولات باغی محسوب می گردد .

– انواع انار:
ارقام مختلف انار را می توان به انواع کلی زیر تقسیم نمود:
• ارقام داخلی:
1. انار وحشی شامل انار پا کوتاه و انار پرپر است.

 2. انار زراعی و اهلی (پرورشی) همچنین از نظر زمان رسیدن و موقع برداشت انار به سه گروه تقسیم می گردند.

 • انواع زودرس شیرین که رسیدگی آن اوایل شهریورماه می باشد.

 • انواع زودرس ترش که رسیدگی آن اوایل شهریور ماه می باشد.

 • انواع دیررس شیرین که رسیدگی آن اواخر شهریورماه می باشد.

پنج رقم مهم ومعروف انار صادراتی در ایران (دیررس، پوست کلفت، پوست قرمز، و دانه قرمز) که شرایط صادرات را دارند، عبارتنداز: رباب نیریز، شیشه کپ فردوس، ملس ساوه، میخوش (ملس) یزد، نادری (نطنز، بادرود)
• ارقام خارجی:
رقم واندرفول (تولید کشور اسپانیا) – پایه های مشهور

– استان های تولید کننده انار صادراتی ایران:
مهمترین مناطق انار خیز کشور عبارتنداز فارس، اصفهان، خراسان، مرکزی، یزد، کرمان، تهران، سمنان و….. که در مجموع ۲۳استان کشور را شامل می شود. تاکنون در دنیا ۸۰۰ رقم انار شناخته شده که ۱۶۵ رقم آن کشت و کار می شود.
– مقاصد صادرات انار:
بیشترین ظرفیت و پتانسیل صادراتی برای صادرات این محصول از جمهوری اسلامی ایران را کشورهای چین، عراق و روسیه دارا هستند. جمهوری اسلامی ایران نزدیکترین ارتباط صادراتی را با ارمنستان دارد. بازار چین بیشترین ظرفیت تقاضا را برای کالای ذکر شده دارد. چین بیشترین تفاوت بین پتانسیل صادرات و صادرات واقعی را از نظر ارزش نشان می دهد، ظرفیت باقیمانده صادرات به ارزش ۴٫۷ میلیون دلار است.

• سیب

درخت سیب نام علمی: (M. pumila) درختی برگریز از خانواده گلسرخیان است که به خاطر میوه شیرین و گوشتی‌اش شناخته شده‌است. منشأ این درخت آسیای مرکزی است؛ جایی که امروزه هنوز هم گونه وحشی آن یعنی مالوس سیورسی یافت می‌شود. سیب پس از هزاران سال کشت در آسیا و اروپا، توسط مهاجران اروپایی به آمریکای شمالی برده شد.

انواع سیب:
• برخی از انواع نام ‌آشنای سیب در جهان عبارت‌اند از:

 • زرد لبنانی

• قرمز لبنانی

• مکینتاش 

• رُم • گالا 

• واین سَپ

 • گرانی اسمیت

 • فوجی

 • بریبرن

 • کریسپ

 • پینک لیدی

– انواع سیب در ایران:
در ایران به‌واسطه تنوع آب و هوایی و اقلیم، انواع مختلفی سیب وجود دارد.

 • گلاب (اصفهان، تربت‌حیدریه، شهریار، شیراز، کهنز، صحنه)

 • مشهد (عباسی، نارسیس، پاییزه زرد، دیررس، مربایی، اخلمند، علی موری خراسان) 

• اردبیل

 • اهر (اهریاشکی، سیب تابستانه اهر) 

• تبریز (شیخ احمد، شیشه ای) 

• مراغه (مشهدی نوری)

 • نایون ارنگه 

• سیب خورسیجان

 • قرمز رضائیه 

• سیب سلطانی شبستر 

• اوغاز شیروان

 • قندک کاشان 

• سیب حاجی کرج 

• زنوز مرند

 • کولی محلات

– استان های تولید کننده سیب صادراتی ایران:
مهمترین مناطق سیب خیز کشور عبارتنداز ، کرج، خراسان، اصفهان، آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی، کرمانشاه،کاشان، ایلام و…
– مقاصد صادرات سیب:
واردکنندگان برتر سیب تازه کشورهایی از جمله : آلمان، انگلیس، روسیه، هند و مکزیک هستند .

• انگور

اَنگور با نام علمی (vinifera) از درختان خانواده انگورسانان است. در این خانواده حدود ۱۱ جنس و بیش از ۶۰۰ گونه وجود دارد. این گیاه حالت بوته‌ای و رونده دارد و دارای پیچک در مقابل بعضی از برگ‌ها است.
انگور، میوه نرم‌پوست و شیره‌داری است که از درخت انگور به عمل می‌آید. درخت انگور، مو (تلفظ:Mow ) نامیده می‌شود. مو یکی از قدیمی‌ترین گیاهانی است که انسان کاشتن آن را آموخت. انگور در تمام مناطق معتدل جهان می‌روید. بیش از ۲۰ هزار نوع انگور در سراسر جهان می‌روید. گاهی انگور را کشمش می‌کنند. انگور خشک کرده را کشمش می‌نامند. از انگور، مویز، کشمش، ژله، مربا، آب انگور، شراب و سرکه می‌سازند. از پوست و دانه آن هم محصولات مختلف تهیه می‌شود.

انواع انگور:
انواع انگور صادراتی ایران عبارت اند از:

1. انگور یاقوتی:
انگوری است زود رس, به رنگ قرمزبا حبه های ریز وخوشه های متراکم ,که بیشتر مصرف تازه خوری دارد.به دو رنگ سفید و قرمز وجود دارد و با توجه به زود رس بودن , تقریبا” اولین انگوری است که وارد بازار می شود.

2. انگور بی دانه (کشمشی):
این نوع انگور به فراوانی در ایران وجود دارد و به شکل گرد تخم مرغی و در دو رنگ سفید مایل به زرد و قرمز دیده می شود. این رقم از بهترین انگورها به شمار می رود، که هم برای مصرف تازه و هم برای تهیه شیره انگور و کشمش مناسب است.

3. انگور شانی یا شاهانی (سلطانی):
در بیشتر مناطق انگور خیز ایران وجود دارد و به دو رنگ سفید و قرمز تیره دیده می شود. محصول این انگور زودتر از نوع بی دانه به بازار می آید. برای تازه خوری و تهیه مویز (کشمش دانه دار) مناسب است. حبه های این نوع انگور پوست ضخیمی دارند و به همین دلیل می توان انگور شاهانی را تا مدتی نگه داری کرد.

4. انگور حسینی (ریش بابا):
این انگور پرآب گوشت آلود و دارای حبه‌های درشت می‌باشد. حبه‌های این انگور کشیده و استوانه ای، دارای دانه بوده و طول حبه‌های آن در حدود ۳ سانتی‌متر می‌باشد. با توجه به ضخامت پوست و ماندگاری بهتر در شرایط انبارداری مورد استفاده زمستانه قرار می گیرد.

5. انگور عسگری (شیرازی):
انگور عسگری یکی از ارقام انگور در ایران است که شهرستان های زرقان و ممسنی در بخش دشمن زیاری استان فارس بیشترین سطح زیر کشت این محصول را دارا می باشند. انگور عسگری برای مصرف تازه خوری مورد استفاده قرار می گیرد، دارای حبه های کشیده و سفید رنگ است و در مقایسه با ارقام دیگر انگور به دلیل داشتن پوست نازک قابلیت نگهداری کردن را ندارد و زود رس تر از بقیه انواع انگور است.

– استان های تولید کننده انگور صادراتی ایران:
استان‌های فارس، همدان، خراسان رضوی،خراسان شمالی،شاهرود، قزوین، آذربایجان شرقی و زنجان به عنوان استان‌های مهم کشور در تولید انگور است.
– مقاصد صادرات انگور:
در حال حاضر، بازارهای کشور روسیه و کشورهای حاشیه خلیج فارس برای صادرات انگور شناخته شده هستند.

• گیلاس

نام گیلاس از زبان یونانی و واژه kerási گرفته شده‌است که آن هم از یونانی باستانی kerasós آمده‌است. گیلاس، آلوکک به میوه بسیاری از درختان سرده پرونوس گفته می‌شود که دارای هسته و گوشت‌دار است. گیلاس میوه ای تابستانه، هسته دار، گرد و کوچکی است که به طور قابل توجهی از آلبالو بزرگ‌تر است.

– انواع گیلاس به طور کلی:
دو نوع گیلاس ترش و شیرین داریم که گیلاس‌ های ترش در سواحل شرقی و غرب میانه قرار دارند. اما گیلاس‌ های شیرین عمدتا در سواحل غربی مشاهده می شود.
1. گیلاس سیاه:
مایل به سیاه بوده و عمدتا در سواحل غربی رشد می کند. این نوع گیلاس بسیار شیرین است. لامبرت، چلان، سویت هارت و تولار نام های دیگر آن هستند.

2. قرمز ترش:
نام دیگر آن “پی” است. دارای طعم ترش و رنگ قرمز روشن هستند.این نوع گیلاس در سواحل شرقی نیز رایج بوده و در سواحل غربی کم است.نوع پخته آن بسیار مناسب است. همچنین برای تزئین دسر و کیک عالی است.

3. زرد:
این گیلاس زرد و گاهی مایل به صورتی است و مقدار آن ها کمتر از گیلاس شیرین است. در شمال غربی اقیانوس آرام رشد بیشتهری دارند. شیرین هستند و به همراه غذا یا به عنوان دسر مصرف می شوند.

– انواع گیلاس ایرانی:
گیلاس ایرانی تنوع بالایی دارد اما تنها برخی از آنها را می توان در حجم بالا و برای صادرات پرورش داد.
1. گیلاس تکدانه 2. گیلاس فرنگی 3. گیلاس سفید 4. گیلاس شیشه ای

– استان های تولید کننده گیلاس صادراتی ایران:
استان‌های آذربایجان غربی شهرستان اشنویه، استان خراسان رضوی شهرستان نیشابور، استان کرمانشاه شهرستان صحنه ، منطقه الموت در قزوین و استان سمنان و آذربایجان شرقی و همدان و لرستان جزو استان برتر در تولید گیلاس هستند. از جمله بهترین گیلاس های صادراتی ایران می توان به گیلاس تک دانه نیشابور اشاره کرد که فوق العاده عالی است.
– مقاصد صادرات گیلاس:
در حال حاضر، بازارهای کشور روسیه و کشورهای حاشیه خلیج فارس برای صادرات گیلاس شناخته شده هستند.
– تولید کنندگان عمده:
طبق اعلام سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد (FAO)، بزرگ‌ترین تولیدکنندگان گیلاس در جهان ترکیه با سهم ۲۵.۸٪ و بعد از آن امریکا، شیلی و ازبکستان وایران هستند.

• آلبالو

 آلبالو میوه ترش مزه و سرخ رنگ بومی جنوب غرب آسیا و اروپا است. آلبالو یکی از میوه های فصل تابستان است که غنی از ویتامین ها به خصوص ویتامین C، انواع آنتی اکسیدان، منیزیم، پتاسیم و مس است. آلبالو حاوی آنتی‌اکسیدان‌های شگفت‌انگیزی است؛ آلبالو باعث کاهش التهاب، پیشگیری از نقرس و آرتروز و دیگر بیماری‌های حاصل از التهاب که به بدن شما صدمه می‌زنند، می‌شود. این میوه‌ی خوشمزه‌ی تابستانی یک ضددرد فوق‌العاده قوی نیز می‌باشد. آلبالو‌ غنی از فیبر‌های غذایی است. فلاونون و فلاونول‌های موجود در آلبالو از قلب، عروق خونی و دستگاه گردش خون شما محافظت می‌کنند.

 – انواع آلبالو به طور کلی:
1. آلبالوی محلی 2. آلبالوی مجاری

– استان های تولید کننده آلبالوی صادراتی ایران:
شهرستانهاي مشهد، تربت جام، چناران، بينالود و نيشابور شهرستانهاي عمده توليد كننده آلبالو در استان خراسان هستند.در بسیاری از استان‌های دیگر کشور از جمله لرستان، تهران، همدان، کردستان و سمنان محصول زیادی تولید می شود.

– تولید کنندگان عمده:
بر اساس آمار منتشر شده توسط سازمان فائو کشور روسیه با تولید 239 هزار تن آلبالو در سال اولین کشور بزرگ تولید کننده این میوه در جهان می باشد. بعد از روسیه ، کشورهای لهستان و ترکیه هر کدام با تولید 194 هزار تن و 192 هزار تن در رتبه های دوم و سوم قرار دارند. ایران نیز با تولید 94 هزار تن آلبالو ششمین کشور بزرگ تولید کننده این محصول می باشد.

• آلو سبز

آلو سبز که به نام های گوجه سبز و آلوچه نیز شناخته می شود از خانواده آلو محسوب می شود که از انواع خوش طعم و مناسب برای تهیه انواع لواشک و ترشی می باشد که دارای طعم و خواص مناسبی می باشد و در انواع ترش وجود دارد که بسیار مورد علاقه بوده و در فصل موجود طرفداران زیادی به صورت تازه خوری دارد. اگرچه ارقام آلوچه نیز با هم فرق می کند و هر نوعی از آن از اقلیم یا شرایط آب و هوایی خاصی می آید اما در کل هر نوعی از این میوه که طعم مناسب تر و کیفیت بالاتری داشته باشد برای تازه خوری بیشتر انتخاب می شود.

• آلو زرد

آلو زرد انواع مختلفی دارد. از این بین انواع درخت آلو زرد، آلو قطره طلا (golden drop plums)، آلو زرد تخم مرغی (golden egg plums) مشهورترین انواع آلویی هستند که در تولید انواع آلو خورشتی طلایی، آلو شوقانی، آلو هسته جدا، آلو بدون هسته، آلو خشک دودی، آلو تیزابی و … بسیار مورد استفاده قرار می گیرند.

• زرد آلو

زردآلو صادراتی ایران با کیفیت بالا با ویژگی های خاص خود می باشد. زردآلو میوه ای شبیه هلو یا آلو است. این میوه‌ها دارای پوست خارجی نرم و خوشمزه ای هستند. معمولا زردآلو به رنگ زرد و نارنجی است که رنگ قرمزی بر روی یک طرف آن وجود دارد. زردآلو میوه ای کوهستانی است که در ییلاقات به عمل می آید. میوه ی زردآلو دارای طبیعتی سرد و تر است که البته نوع شیرین آن خاصیت گرم تری دارد. زردالو از ارزش غذایی بالایی برخوردار است. این میوه دارای مقادیر زیادی قند طبیعی است.

انواع زردآلو
• زردآلو شاهرودی:دارای میوه ای درشت,کشیده ,نوک تیزو شیرین می باشد, پوست آن زرد و قرمز و رنگ گوشت میوه آن زرد است. دارای قدرت حمل و نقل مناسب و بازار پسندی قابل قبول است.

• زردآلو اوردباد: میوه هایی با درشتی متوسط روی سطح زرد رنگ می باشد. گوشت میوه زرد، سفت و نسبتاً شیرین است.
• زردآلو عسگرآبادی: میوه درشت و روی سطح زردرنگ می باشد، گوشت میوه سفید ، سفت و شیرین است.
• زردآلو جهانگیری: میوه آن تخم مرغی،به رنگ زرد و قرمز،گوشت آن زرد پررنگ و در اواخر تیرماه می رسد و مناسب برای تازه خوری و قابلیت انباری مناسبی ندارد.

• زردآلو تبرزه: این زردالو میوه ای متوسط شکل و کرد با رنگ قرمز کم رنگ و گوشتی زرد دارد رنگ اصلی میوه در موقعرسیدن در قالب سرخ قرمز تیره می باشد.

صادرات زردآلو
ايران پس از تركيه دومين توليدكننده زردآلو در جهان محسوب مي‌شود. زردآلو صادراتی ایران به کشورهای آذربایجان، امارت متحده عربی، بحرین، عراق، عمان، قزاقستان، قطر، کویت، هند، روسیه، بلاروس و… ارسال می گردد.

• شلیل

شلیل صادراتی ایران میوه‌ای از خانواده هلو است که به هلوی بدون کرک نیز معروف است و طعم آن شیرین‌تر از هلو می‌یاشد و از بهترین میوه‌ها برای کسانی است که گرمازده شده‌اند. این میوه بومی آسیا است. و از دوهزار سال قبل در چین رشد می‌نموده و از طریق جاده ابریشم به ایران راه پیدا کرده است و مرغوب‌ترین و بهترین نوع آن در حال حاظر در ایران کشت می‌شود.

انواع شلیل:
گونه‌ای از شلیل به نام شفترنگ یا به گویش عامه شبرنگ می‌باشد که رنگ قرمز آن روشنتر است و درخت آن سریع رشد می‌کند و گونه‌ای بسیار پر بازده است. گوشت میوه زرد و هسته به میوه متصل است.

انواع دیگر شلیل به نام‌های: شلیل سفید، شلیل شمس، شلیل مغان، رد گلد و… است که بعضاً دیررس می‌باشند.
انواع شلیل در باغات استانهای تهران، کرج، مازندران، خراسان شمالی، همدان، قزوین و کردستان تولید می‌شود که استان البرز رتبه نخست تولید شلیل در کشور را دارد.
ایران در زمینه تولید شلیل دارای رتبه هفتم می باشد ولی متاسفانه در زمینه صادرات این محصول دارای رتبه پنجاهم در جهان می باشد.
خریداران شلیل صادراتی ایران معمولاً از کشورهای روسیه – عراق – افغانستان – پاکستان – ترکیه – تایلند – هند – کشورهای اروپایی و کشورهای حاشیه خلیج فارس هستند.

• نارنگی

تقسیم بندی ارقام تجاری شده نارنگی و مراکز کشت آن در ایران
الف) نارنگی های شمال
نارنگی انشو، نارنگی یافا( کلمانتین)، نارنگی محلی شمال، نارنگی پیج، نارنگی تانجيلا، یونسی

ب) نارنگی های جنوب
نارنگی کینو، نارنگی بندری(سیاهو)، نارنگی کلمانتین، کارا-مینولا و اورلاندو تانجلو

نارنگی ساتسوما Satsama mandarines ( انشو Unshi)
این نارنگی از معروف ترین نارنگی های زودرس در دنیاست که در سال 1309 وارد شمال ایران گردید و تا سال 1342 که
سرمازدگی بسیار شدیدی در مرکبات شمال ایران رخ داد چندان موردتوجه نبود؛ با بروز سرمای مذکور و انتخاب ارقام مقاوم در مقابل سرما نارنگی انشو با تحمل 9- درجه سانتیگراد دما به عنوان مقاوم ترین رقم مرکبات در مقابل سرما در شمال ایران معرفی گردید .
این رقم در کشورهای اروپایی و آمریکائی به نام نارنگی ساتسوما نامیده می شود. و بسیار خوش طعم و عطر و بدون بذر بوده دارای پوست نازک پرتقالی و براحتی از گوشت جدا می شود در صورتیکه بیش از حد برسد بین گوشت و پوست فضای خالی ایجاد و از خاصیت انباری آن می کاهد.
در ایران فقط در نوار ساحلی دریای خزر قابل پرورش است. زمان رسیدن آن در شمال ایران 15 مهر تا 15 آبان است. بهترین محل کاشت این رقم، شرق مازندران است. درختان از عرض رشد کرده و شکل چتری پیدا می کنند. درختان پرمحصول و بی تیغ بوده و میوه دارای پوست صاف و نازک، پرآب، نسبتا درشت، پخ با دم کشیده است.

نارنگی کلمانتین (یافا) (mandarines Clemantin)
اندازه میوه آن در مقایسه با انشو متوسط بوده و برخلاف نارنگی انشو بذر دارد که از معایب این رقم بشمار می رود. ولی در سالهای اخیر سویه های استرین (strain) کم بذر تری نیز در اسپانیا حاصل شده است که کادو کس و کوهونا از آن جمله اند این نارنگی نیز منطقه شمال ایران را می پذیرد در بعضی از نقاط جنوبی کشور نظیر دلفارد، جيرفت و دامنه های خنک آن می تواند پرورش داده شود . نارنگی کلمانتین در ایران ( يافا ) نیز نامیده می شود . رقمی است نسبتا مقاوم در مقابل سرما و نیازمند خاکهای سبک است در خاکهای سنگین میوه آن ریز و پوست کلفت و نیاز مبرم خصوصا در شرق مازندران به آبیاری دارد. تاریخ رسیدن میوه آن بعد از نارنگی پیج و انشو می باشد .

نارنگی پونکن (یونسی (Puncan)):
پونکن یکی از ارقام معروف نارنگی های بذردار و مبداء آن هندوستان است. بذر آن اولین بار در سال 1347 از ایالت فلوریدای آمریکا توسط آقای یونس ابراهیمی پژوهشگر مرکبات به ایران آورده شده است و پس از کارهای پژوهشی توسط ایشان به عنوان یک رقم مناسب معرفی شد و به همین دلیل به نام یونسی معروف شده است و از انواع نارنگی های گوشت دار بذردار و زودرس است میوه آن درشت تر از سایر ارقام نارنگی است و بازار پسندی آن بسیار خوب است.
از نظر زمان رسیدن جزو گروه ارقام زودرس نارنگی محسوب می شوند و بعد از نارنگی انشو وکلمانتین در شمال ایران می رسد شکل میوه گرد پخ، دارای ناف کوچک، پوست کلفت و صاف است. این رقم نسبت به اغلب نارنگی ها مقاومت کمتری به سرما دارد.

نارنگی پیج (Page):
میوه آن پهن و گرد به رنگ پرتقالی متمایل به قرمز، خوش فرم دارای پره های درشت و ترد است. پوست آن در مقایسه با انشو ضخیم ولی صاف و تعداد بذر زیاد و لپه ها به رنگ زرد است تنها عیبی که این نارنگی در شمال از خود نشان می دهد ترکیدگی میوه است که بررسی های انجام شده ارتباط آنرا با کمبود آب در تابستان و عناصر کمیاب نشان می دهد که در صورت رفع این مشکل یکی از ارقام خوب و پرمحصول در شمال ایران می باشد .
رقمی است زودرس ، بازار پسندتر و پرمحصول ولی از نظر خاصیت انباری و حساسیت، سرشاخ ها به سرما به نسبت ضعیف است. در هر میوه حدود ۱۰ پره وجود دارد. گوشت میوه به رنگ قرمز تیره، بافت ترد، آبدار و بسیار معطر و شیرین است. معمولا جدا شدن پوست از گوشت میوه به راحتی انجام نمی شود.

نارنگی کینو (پاکستانی (Kinnow mandarius)):
همان نارنگی معروف به پاکستانی است که سال ها به مقدار زیادی وارد کشور شده است پر آب، شیرین، گوشتی و دارای پوستی نازک است رنگ قرمز پرتقالی دارد و تعداد دانه آن زیاد است . دو رگی است بین نارنگی های کینگ (King) و ویلوليف ( Willow – leaf ) و پس از نارنگی محلی رقم دوم نارنگی در منطقه نوار مرکزی می باشد. اندازه میوه متوسط، کمی پخ، نوک و قاعده میوه پهن و کمی تورفته شده است. پوست نسبت به نارنگی ها چسبندگی بیشتری به گوشت دارد. پوست ظاهری خشن، چرمی، بسیار صاف و براق که گاهی نقاط فرورفته خیلی ظریفی به رنگ زرد مایل به نارنجی روی پوست میوه رسیده مشاهده می شود. گوشت به رنگ زرد نارنجی پررنگ، پرآب، سفت، با عطر عالی، است.

نارنگی اورلاندو (Orlando tangelo):
دورگ گریپ فروت دانکن با نارنگی دانسی است و در سالهای 1344 – 1343 وارد ایران گردیده است درخت آن چتری و پرمحصول با برگهای قاشقی و برای تولید محصول بیشتر بهتر است با نارنگی محلی ودانسی به نسبت 10:1 کاشته می شود. شکلی گرد اما قدری تخت، میانرس، پرآب و تا حدی معطر، گوشتی و تعداد بذر آن زیاد و به گرما مقاوم است. در ناحیه مرکزی ایران کاشته می شود. اندازه درشت تا متوسط و شکلی گرد دارند. دارای پوستی به رنگ نارنجی تیره هستند. زمان رسیدن نارنگی اورلاندو اواخر آذر تا اواخر دی ماه است.

نارنگی مینولا (Minneola tangelo):
از دورگ گیری همان والدین اورلاندوتانجلو حاصل گردیده ولی شکل آن کشیده تر از اورلاندو و پر محصول می باشد. و یکی از ارقام نارنگی های معرفی شده در جنوب کشور می باشد .
یکی از فراوان ترین و محبوب ترین گونه tangelo می باشد. اندازه میوه بزرگ و پوستشان صاف و نارنجی مایل به قرمز است، قدری کشیده اند و دارای تعدادی دانه هستند و در انتهای ساقه قسمتی دکمه مانند دارند. میان رس و زمان رسیدن مینولا اواخر آذر تا اواخر دی ماه است.

• کیوی

انواع کیوی صادراتی گیلان برای فروش کیوی از نظر شکل و ساختار به 2 نوع دوقلو و بیضی تقسیم می شود. همچنین دسته بندی دیگری در مورد کیوی ها موجود بوده که شامل کیوی هایوارد، کیوی طلایی و کیوی قرمز می باشد.
کیوی هایوارد (سبز) ایرانی
این میوی ایرانی سرشار از ویتامین هایی مانند پتاسیم و مس است. پتاسیم با تنظیم مایعات مهم بدن، سلامت و عملکرد سلول های بدن ما را تا حد زیادی تنظیم می کند و حتی برای ضربان قلب و فشار خون ما نیز مهم است. کیوی هایوارد سبز اشکال مختلفی همچون کیوی درشت، کیوی پهن و کیوی سبز دارد. کیوی سبز برای مصارف دارویی (ویتامین C، روی)، بهداشتی ( شامپو، نرم کننده، آرایشگاه و …) نیز استفاده می شود.

کیوی سبز در بازارهای محلی محبوبیت فراوانی دارد. از کیوی هایوارد برای ساخت آب میوه، بستنی، آب گازدار و حتی شیرینی، ژل و کیک نیز استفاده می شود.

کیوی قرمز ایرانی
این کیوی بسیار خوش طعم و خوش رنگ است. قرمزی آن بسیار است که شکل ظاهری زیبایی به میوه آن می دهد. کشورهای مختلف از جمله روسیه علاقه مند به این نوع کیوی می باشند.

• لیمو شیرین

لیمو شیرین گونه ای لیمو از خانواده مرکبات می باشد که شیرین و آب دار بوده و در هند با نام موزامبی شناخته می شود و بومی جنوب شرقی آسیاست. درخت لیمو شیرین در مناطق گرمسیری رشد می کند و زمانی که 5-7 ساله می شود میوه می دهد. طبع میوه لیموشیرین سرد و خشک می باشد و از نظر ظاهری بسیار شبیه لیمو ترش می باشد. لیمو شیرین غنی از ویتامین C، مس، آهن، فیبر، روی و کلسیم می باشد.

انواع لیمو شیرین:
لیمو از انواع مختلفی برخوردار می باشد از مهم ترین گونه های لیمو که از فروش عمده بالایی بعد از لیمو ترش برخوردار می باشد. می توان به فروش عمده لیمو شیرین در بازار ایران اشاره نمود. که در فصول سرد سال فروش عمده لیمو شیرین به بالاترین حد خود می رسد.

• لیمو ترش

لیمو ترش یکی از پرمصرف ترین مرکبات جهان است که بیشتر از میوه و آب آن استفاده می شود.
ارقام تولیدی لیمو صادراتی
ارقام لیمو ترش قابل برداشت در باغات ایران شامل این گونه ها می باشد:
“مکزیکین لایم ” یا لیموی آب، لیمو لیسبون (خارکی) یا لیمو سنگی، لیمو پرشین لایم و لیمو چهار فصل که از نیمه دوم مرداد تا اواخر آبان برداشت آن در استان فارس که بیشترین سطح زیر کشت لیمو ترش متعلق به شهرستان‌های جهرم، قیروکارزین، داراب، کازرون، لارستان و فراشبند است، آغاز می شود. استان فارس، هرمزگان و بوشهر بیشترین تولید لیمو ترش در ایران را دارا هستند.

• گلابی

در واقع گلابی صادراتی ایران میوه ای است سبز یا زرد رنگ، آبدار و مخروطی شکل که دارای طعمی خوش و معطر است. گیاه گلابی بومی آسیای غربی و اروپای شرقی مخصوصاً نواحی شمال غربی ایران و کوه های قفقاز می باشد. گلابی بعد از سیب مهم ترین میوه دانه دار دنیا و ایران به شمار می آید.
کشورهای ارمنستان، ترکمنستان، افغانستان و بلاروس دارای بازار اشباع شده برای این محصول هستند. در مقابل اندونزی، روسیه، عراق، امارات و عمان دارای بیشترین ظرفیت صادراتی باقی مانده می باشند.
انواع گلابی:
مهمترین ارقام ایرانی عبارتند از :
شاه میوه کرج ، شاه میوه خراسان ، شاه میوه اصفهان ، گلابی نطنز کاشان ، محمدعلی مشهد ، سه فصله کرج ، سیبری ، گلابی پیغمبری .
مهمترین ارقام خارجی عبارتند از :
آنژو، وینترنلیس، بارتلت، دوشس، ژاندارک، باسه، کولمار، بوره ژیفار و دوینه دوکومیس را نام برد. بارتلت که در اروپا بنام ویلیامز مشهور است، مهم ترین و پر کشت ترین گلابی در دنیا به شمار می رود.

• موز

موز (در فارسی افغانستان: کیله) یک میوه کشیده و خوردنی است که از لحاظ گیاه‌شناسی یک نوع سَته به حساب می‌آید و توسط انواع مختلفی از گیاهان گلدار علفی در تیره موزا تولید می‌شود. میوه از نظر اندازه، رنگ و استحکام متغیر است، اما معمولاً کشیده و خمیده بوده، گوشت نرم آن غنی از نشاسته است که با پوسته پوشانده شده و ممکن است هنگام رسیدن آن سبز، زرد، قرمز، بنفش یا قهوه ای باشد.
گونه‌های موز، بومی مناطق گرمسیری هندومالایا و استرالیا هستند و احتمالاً اولین بار در پاپوآ گینه نو اهلی شده‌اند. موز در ۱۳۵ کشور جهان کشت می‌شود. بزرگترین تولیدکنندگان موز در جهان در سال ۲۰۱۷ هند و چین بودند که مجموعاً ۳۸٪ از کل تولید را به خود اختصاص دادند.
انواع موز به طور معمول دارای بافت نشاسته ای، عطر و بوی شیرین و توانایی رسیده شدن حتی بعد از برداشت و یا حتی در زمان رشد آن ها بر روی درخت هستند. به عنوان میوه های گرمسیری، موزها برای خنک نگه داشته شدن در سردخانه ها نگه داری نمی شوند. بنابراین بهتر است برای ذخیره سازی آن ها از دمای اتاق استفاده نمود که موزها رسیدگی تدریجی داشته باشند.
1.سیب موزهای شیرین:
بعضی از گونه های خاص موز بسیار شیرین هستند. بنابراین نام دیگری برای آن ها اطلاق می شود، سیب موزهای شیرین. آنها در مناطق بارانی و گرمسیری رشد می کنند. مغز این میوه سفت است و رنگ صورتی مایلی دارد.
2.موزهای کاوندیش (Cavendish):
از انواع معمول موزها هستند. آنها دراز و زرد هستند و با شیرینی ملایمی در همه جا یافت می شوند. آنها از حالت سبز نرسید به رسیده کامل در حالی که هنوز رنگ زرد ملایمی دارند و برای پر رنگ تر شدن به همراه لکه های قهوه ای به سمت نرم شدن بیشتر و قهوه ای شدن پیش می روند.

3.موزهای ویلیام:
شبیه موزهای Giant Cavendish هستند. دارای ویژگی هایی همچون بزرگی، نرمی و شیرینی می باشند. در مکانی که آنها رشد می کنند اغلب آنها را به صورت نرسیده و سبز به فروش می رسانند. مانند همه موزها مراحل رسیدن خود را تا بعد از چیده شدن نیز ادامه می دهند. برای سرعت بخشیدن به درجه رسیدگی، آنها را در بسته های کاغذی در دجه حرارت اتاق قرار می دهند.

4.موزهای کوچک موسوم به Lady finger :
کوچک تر و شیرین تر از موزهای بلندتر و نرم تر Cavendish هستند.
5.موزهای Pisang Raja :
مشهور تر از نوع Indonesia هستند و اغلب برای ساخت کلوچه های موزی استفاده می شوند. همچنین آن ها با نام موزهای Musa Belle نیز شناخته می شوند.
6.موز قرمز:
بسیاری از انواع موز قرمز وجود دارد. اما در دو چیز مشابه هستند اول باید آن ها را در مناطق بسیار سرد پیدا نمود. دوم از نظر طعم از سایر موزها گرایش بیشتری به شیرینی دارند.

7. موزهای پخته ( Cooking) مانند plantains
بهتر از سیب زمینی هایی هستند که به نام موز معرفی می شوند. آن ها را می توان سرخ یا آب پز نمود و یا حتی به حالت چیپس درآورد. به نوعی دیگر از آن ها به عنوان سبزی نشاسته دار استفاده کرد. به صورت سبز فروخته می شوند. بسیاری از انواع موزها می توانند به عنوان موزهای پخته (Cooking) استفاده شوند درحالی که هنوز سبز و دارای نشاسته هستند.

• آناناس

آناناس یا کاجدیس به فرانسوی: (Ananas) نوعی میوه است که ریشه آن از جنوب برزیل و پاراگوئه است. بزرگی آن ۱–۱٫۵ متر و بزرگی برجستگی روی آن تا ۳۰–۱۰۰ سانتیمتر است. این میوه نوعی میوه چندگانه است که در علم باغبانی به آن سینکارپ گفته می‌شود اما اناناس میوه ای گران و نوعی مجلسی است.
این گیاه بومی دائمی ناحیه گرمسیری قارهٔ آمریکا است. میوه‌های خاردار و مطبوعی دارد؛ و در کوبا، پورتوریکو و هاوایی از نظر محصول، آناناس در رتبه اول قرار داد. آب و میوهٔ گوشت این میوه را به مقدار زیاد کنسرو می‌کنند همچنین در جزایر فیلیپین از برگ‌های خاردار آن رشته‌هایی به دست می‌آید که با آن پارچه می‌بافند.
طبق گزارش فائو در سال ۲۰۱۹ کشورهای برزیل، تایلند، فیلیپین، کاستاریکا و هند بزرگترین تولیدکنندگان آناناس بوده‌اند. این میوه لذیذ بدون چربی، کم سدیم و فاقد کلسترول هستند.
امروزه آسیای جنوب شرقی یکی از صادر کنندگان پیشرو در جهان است. آناناس تقریباً صد نوع دارد که در شکل ها و اندازه های مختلف موجود است.

انواع آناناس:
آناناس آباکاکسی:
آناناس Abacaxi طعم شیرینی دارد و در بین همه آناناس ها به عنوان خوشمزه ترین نوع نیز شناخته می شود. آنها قد بلند و باریک دارند و گوشت آنها آبدار و به رنگ شفاف سفید است. این نوع آناناس مناسب مصرف تجاری نیست زیرا حمل و نقل بسیار شکننده ای دارند. این نوعی شناخته شده در باهاما ، فلوریدا و برزیل است. برگ های آن به رنگ آبی مایل به بنفش مایل به قرمز است.
ملکه آناناس:
ملکه آناناس از انواع رایج در آفریقای جنوبی و استرالیا هستند. معطر و زرد تیره است و هسته کمی دارد. آنها به عنوان کنسرو آناناس استفاده نمی شوند و به صورت خام و تازه مصرف می شوند. پرورش دهنده اصلی این رقم فیلیپین، کوئینزلند و آفریقای جنوبی است. در مقایسه با Smooth Cayenne معطر و آبدارتر است. با هسته ای لطیف و کوچک طعم خوبی دارد.
آناناس سرخ اسپانیایی:
آناناس قرمز اسپانیایی دارای پوست نارنجی قرمز است و عمدتاً در کارائیب یافت می شود. آن ها همچنین به رنگ زرد روشن و دارای فیبر بالا یافت می شوند. از آنجا که می توان آنها را به خوبی حمل کرد، در سراسر جهان حمل می شوند. این گیاه توسط West Indies ، مکزیک و ونزوئلا تولید می شود. آنها بسیار طعم دهنده و معطر هستند.
آناناس صاف کاین:
آنها دارای گوشت زرد و پوست نارنجی هستند و از نظر اسید و آب زیادی هم دارند. از آنجا که گوشت آن از فیبر کمی برخوردار است ، حدود 90٪ از میوه کنسرو در جهان را تشکیل می دهد.
آناناس برشچه:
آناناس Brecheche اندازه کمی دارند و برگ های آنها متوسط و به رنگ زیتون است. آنها به صورت استوانه ای شکل هستند و میوه آن به رنگ زرد است. گیاه نیز بدون سنبله است. این گیاه در ونزوئلا جنوبی به میزان محدود رشد کرده است. گوشت بسیار معطر و آبدار با فیبر کمی و هسته کوچک است.
کاینا لیزا آناناس:
کاینا لیزا آناناس دارای برگهای بلند و گسترده ای است که میوه آن استوانه ای است. قسمت بیرونی با رنگ نارنجی مایل به قرمز است و در داخل آن رنگ زرد کمرنگ است. قسمت بالای برگها چند سنبله دارد.
آناناس پانار:
نام “پانار” نام قبیله هندی است اما در ونزوئلا پرورش داده شده است. این میوه به اندازه متوسط است که دارای برگهای باریک و بلند، رنگ نارنجی،گوشتی به رنگ زرد عمیق است. آناناس Panare عطر کمی با هسته کوچک و فیبر کمی دارد.
آناناس موریس:
آناناسMauritius همچنین به عنوان قرمز مالاکا ، ملکه و سیلون سرخ معروف است. این گونه که در هند، سیلان و مالایا کشت می شود، کوچک و دارای گوشتی با رنگ زرد است. شیرین است و معمولاً تازه یا برای آب میوه ها استفاده می شود.
آناناس قندی:
آناناس Sugarloaf به شکل استوانه، دارای یک پوست سخت اما نسبت به سایر ارقام نرمتر هستند و حتی در زمان رسیدن نیز سبز باقی می مانند. گوشت آن ها آبدار و دارای بافت خامه ای و عطر گل است. طعم آن شیرین و مانند عسل مزه دار است. آنها انواع مختلفی از پورتوریکو ، فیلیپین ، آمریکای جنوبی و کوبا هستند.
آناناس ماپور:
آناناس Maipure استوانه ای است که دارای رنگی به رنگ زرد عمیق است در حالی که پوست آنها سبک تر است. برگها لکه دار و لکه های قرمز دارند.
آناناس اسپانولا روژ:
آناناس اسپانیول Roja Espanola بشکه ای شکل هستند و گوشتی به رنگ زرد-نارنجی دارند. آنها از میوه های منفرد کوچک تشکیل شده اند که برای تهیه یک آناناس گرد می آیند. طعم دلپذیر و شیرین است.
آناناسPR-1-67 :
PR-1-67 آناناس انواع زیادی با انواع “Roja Española” است. آناناس به شکل بشکه ای است و دارای نمای بیرونی زرد-نارنجی است. برگها به رنگ سبز مایل به سبز با رنگ مایل به قرمز است.
آناناس مونته لیریو:
Monte Lirio Pineapple یک میوه گلوبوز است که در داخل آن دارای رنگ سفید و زرد رنگ است. برگها به شدت سبز و فاقد سنبله هستند.
آناناس شامپاکا:
آناناس گیاه شامپاکا گیاه بزرگی است که دارای برگ های سبز تیره و سبز تیره است و مانند شمشیر و لکه دار با لکه های مایل به قرمز است. استوانه ای استوانه ای شکل و دارای نمای بیرونی قرمز مایل به نارنجی و داخلی با رنگ زرد است. این آناناس برای مصرف خام استفاده نمی شود.
آناناس شامپاکا:
آناناس گیاه شامپاکا گیاه بزرگی است که دارای برگ های سبز تیره و سبز تیره است و مانند شمشیر و لکه دار با لکه های مایل به قرمز است. استوانه ای استوانه ای شکل و دارای نمای بیرونی قرمز مایل به نارنجی و داخلی با رنگ زرد است. این آناناس برای مصرف خام استفاده نمی شود.
آناناس ملکه جیمز:
آناناس ملکه جیمز اندازه بزرگ با گوشت قرمز-نارنجی گوشتی و زرد در داخل دارد. برگ ها به رنگ سبز تیره با لکه های مایل به قرمز است. مشخص شده است که از آفریقای جنوبی سرچشمه گرفته است. میوه بزرگتر با شانه های مربعی دارد.
ریپلی آناناس:
Ripley Pineapples دارای برگ هایی با رنگ قرمز مایل به قرمز با لکه های قهوه ای است. آنها میوه های گرد و بیضی شکل با رنگ سبز تیره هستند ، اما هنگام رسیدن به طور کامل مس کم رنگ می شوند. این میوه در حالی که مقدار فیبر در طرف پایین است، شیرین است. در کوئینزلند پرورش یافته و یک گیاه کوتوله است.

• نارگیل

نارگیل یک میوه مطلق به درخت نخل کوکوس است، صدها گونه نارگیل در سراسر هند یافت می شود و طعم آن با توجه به قلیایی بودن خاک متفاوت است. قسمت بیرونی آن سبز رنگ است و زمانی که می رسد قهوه ای می شود و زیر پوسته سختی که دارد گوشتی سفید رنگ وجود دارد. نارگیل به عنوان ناریال در هند، تنکای در تامیل، کاریکین در مالایالام و ناریکالا در بنگالی شناخته می شود.

• انواع اصلی نارگیل:
گونه نارگیل بلند:
گونه نارگیل بلند یکی از رایج ترین انواع نخل نارگیل است و دو رقم از انواع بلند که به طور گسترده ای رشد می کنند، East Coast Tall و West Coast Tall هستند. انواع نخل بلند نارگیل در شرایط مختلف خاک از جمله لوم های قرمز و ماسه های ساحلی رشد می کنند. آن ها همچنین در برابر آفات و بیماری ها نسبتاً مقاوم هستند. مغز نارگیل این درختان اندازه متوسطی دارند و آنها اغلب دارای رنگ های مختلف از جمله سایه های قهوه ای، زرد، سبز و نارنجی هستند.
گونه نارگیل کوتوله:
همانطور که از نام آن پیداست، گونه نارگیل کوتوله نسبت به گونه های بلند خود کوچکتر است و رشد آن ها به طور متوسط 610 تا 1828 سانتی متر است. متوسط عمر آنها 40-50 سال است و زودتر از گونه های بلند نارگیل میوه می دهند. این درختان به شدت در معرض خشکسالی هستند.
• انواع ترکیبی نارگیل:
اینها تلاقی بین دو شکل مورفولوژیکی نارگیل هستند که عمدتا از دو طریق مختلف تولید می شوند. یک راه شامل یک والد ماده قد بلند و یک والد کوتوله است و روش دیگر شامل استفاده از کوتوله به عنوان والد ماده و قد بلند به عنوان پدر است. ارقام ترکیبی در مقایسه با ارقام اصلی، شکوفایی زودرس از خود نشان می دهند و از کیفیت عالی محصول برخوردار می شوند. آنها همچنین در صورت داشتن شرایط رشد مناسب از جمله آبیاری مناسب و مدیریت مواد مغذی، عملکرد فوق العاده ای دارند.
• انواع نارگیل زیر گروه:
Cocos nucifera(نخل نارگیل) تنها نخل تولید کننده نارگیل است. با این حال، انواع مختلفی از این نخل در بسیاری از کشورهای مختلف رشد و پرورش می یابد. این زیرگونه ها از نظر طعم آب نارگیل، طعم میوه و همچنین رنگ به طور قابل توجهی متفاوت هستند. برخی از رایج ترین و محبوب ترین این گونه های نارگیل شامل موارد زیر است.
1. نارگیل بلند ساحل غربی 2. نارگیل بلند ساحل شرقی 3. نارگیل ماکاپونو 4. کوتوله فیجی 5. شاه نارگیل 6. نارگیل مایپان 7. حبه نارگیل 8. نارگیل مالایی طلایی 9. نارگیل نارنجی کوتوله 10. نارگیل کوتوله زرد مالایایی

• بسته بندی میوه:

بسته بندی میوه یکی از نکات حائز اهمیت در صادرات میوه است. در واقع اگر بگوییم بسته بندی مناسب میوه یا هر کالای دیگری به تنهایی بخش مهمی از موفقیت در تجارت را سبب می شود، اغراق نکرده ایم. در صادرات میوه با توجه به نوع میوه متریال مناسب برای بسته بندی آن انتخاب می شود. بسته بندی میوه های فله ای با میوه های سبزیجات فرق می کند. حتی در میان میوه ها هم بسته بندی سیب با بسته بندی توت متفاوت است. بر اساس نوع میوه متریالی انتخاب می شود که در دمای پایین و بالا ، رطوبت ، هنگام حمل و نقل و انبار کردن محصول کمترین آسیب به میوه صادراتی وارد شود.
• جعبه پلاستیکی میوه
یکی از متریال هایی که برای صادرات میوه به از آن استفاده میشود سبد پلاستیکی است که معمولا ارتفاع کمتری دارند تا میوه به تعداد زیاد بر روی هم قرار نگیرد. این سبد ها برای حمل و نقل در مسافت های طولانی مناسب هستند.
• کارتن میوه صادراتی
امروزه استفاده از کارتن برای بسته بندی انواع میوه و صادرات به روسیه ، عمان و سایر کشور ها بسیار رایج و مرسوم است. این نوع بسته بندی میوه بر حسب نوع میوه و نیاز بازار هدف در انواع مختلف تولید و مورد استفاده قرار می گیرد.